POGANIE | reż. Weronika WERUSHA Kowalska

POGANIE | reż. Weronika WERUSHA Kowalska
Spektakl dyplomowy studentek i studentów IV roku Wydziału Aktorskiego, specjalności wokalno-aktorskiej.

▪︎ Scena im. Stanisława Wyspiańskiego, ul. Straszewskiego 22
▪︎ Kategoria wiekowa: 12+
▪︎ W spektaklu: dymy sceniczne, głośna muzyka, migające światła
▪︎ Czas trwania: 100 min (bez przerwy)
Bilety: 35 zł (normalny) i 30 zł (ulgowy)
https://krakow.ast.krakow.pl/teatr-ast/repertuar
Informacje: Dział organizacji i promocji Teatru AST
tel. 12 362 71 30, bilety@ast.krakow.pl

Reżyseria, muzyka i aranżacja: Weronika WERUSHA Kowalska
Scenariusz: Patrycja Babicka i Weronika WERUSHA Kowalska
Współpraca kompozytorska: Oleg Sznicar
Choreografia: Wojciech Dolatowski
Kostiumy i scenografia: Julia Nowak
Reżyseria światła: Monika Stolarska
Projekcje: Piotr Bontron
Asystent reżyserki: Wiktor Frankowicz (IV r. WRD)
Asystentka reżyserki światła: Magdalena Łyko

Występują:
Zuzanna Piotrowska (Nawojka - szeptucha), Aleksandra Płatek (Ludmiła), Weronika Stankiewicz (Żywia), Filip Owczarek (Orech), Jan Wróbel (Bezprym - szaman)

„Poganie” to spektakl muzyczny, który wyrasta z badań nad słowiańszczyzną. Punktem wyjścia są motywy zaczerpnięte z kultury słowiańskiej: legendy, postaci demonologii ludowej, dawne praktyki wspólnotowe, obrzędy przejścia oraz pieśni, które przez wieki porządkowały ludzkie doświadczenie narodzin, życia i śmierci. Twórców interesuje jednak nie historyczna rekonstrukcja, lecz żywotność tych form, ich zdolność do opowiadania o współczesnym człowieku. W świecie „Pogan” człowiek nie jest oddzielony od natury. Ziemia, woda, ogień i powietrze funkcjonują jako żywe porządki, którym podlega każde istnienie. Narodziny i śmierć nie stanowią przeciwieństw, ale elementy jednego, nieustannie odnawiającego się cyklu. „Poganie” są również opowieścią o wspólnocie. Dawne pieśni rodziły się podczas pracy, żniw, wesel, czuwań i pogrzebów, należały do ludzi zgromadzonych wokół wspólnego doświadczenia. Spektakl podejmuje próbę przywrócenia tej funkcji pieśni. Śpiew staje się przestrzenią spotkania, radości, smutku, współodczuwania i wzajemnego porozumienia. „Poganie” proponują spojrzenie na słowiańszczyznę jako na żywe źródło mocy i inspiracji, z którego wciąż wszyscy czerpiemy. To teatralna próba stworzenia współczesnego rytuału – takiego, który pomaga opowiadać świat, przeżywać stratę, celebrować narodziny, oswajać śmierć i przypominać, że człowiek pozostaje częścią większego porządku natury, niezależnie od epoki, w której żyje.
Fot. Igor Lach

Cracovia