BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Miastivo//Event Calendar//EN CALSCALE:GREGORIAN BEGIN:VEVENT UID:746b6128a7696eb1d6adcaa64832b91b@events.sergiocarcamo.com DTSTAMP:20261029T041917Z SUMMARY:Kofman. Podwójne wiązanie DTSTART;VALUE=DATE:20261119 DTEND;VALUE=DATE:20261120 LOCATION:Nowy Teatr\, Warszawa DESCRIPTION:Sarah Kofman – francuska filozofka\, eseistka\, profesorka So rbony\, związana z nurtem dekonstrukcjonizmu – była bliską współpra cowniczką Jacques’a Derridy i Gilles’a Deleuze’a. Jednak mimo impon ującego dorobku naukowego obejmującego filozofię\, sztukę\, psychoanal izę\, literaturę i feminizm\, nigdy nie zdobyła należnego jej miejsca w gronie najwybitniejszych postaci światowej filozofii.\nAnalizując dzie ła uznanych filozofów i poszukując w nich tego\, co zostało stłumione \, Kofman żartobliwie mówiła\, że jej biografia to w istocie bibliogra fia. Ważnym elementem jej pracy był jednak pionierski gest wprowadzenia kobiecej perspektywy do wielkich\, męskocentrycznych systemów filozoficz nych.\nKofman napisała wiele książek i niezliczone artykuły\, ale dopi ero pod koniec życia odważyła się opowiedzieć o sobie. O swoim dzieci ństwie\, rozpiętym między dwiema ulicami i dwiema matkami: biologiczną \, żydowskiego pochodzenia\, oraz przybraną\, Francuzką\, u której ukr ywała się podczas wojny. To symboliczne „krążenie” między rue Ord ener – kojarzoną z jej żydowską tożsamością\, a rue Labat – zwi ązaną z procesem asymilacji\, stało się źródłem jej wewnętrznego k onfliktu tożsamościowego. Kofman\, już jako dorosła filozofka\, opisa ła swoje doświadczenia z dystansem\, jaki zdobyła wobec przeszłości. Sztuczna\, wytworzona na lata tożsamość nie tylko pozwoliła jej przetr wać wojnę i uniknąć śmierci\, ale także umożliwiła refleksję nad tym\, co najgłębiej tkwiło w jej własnym „ja”.\nZjawisko autokreac ji\, rozważane zarówno jako temat w sztuce\, jak i jako mechanizm przemi an społecznych\, stanowi klucz do zrozumienia uwarunkowań postmedialnego społeczeństwa. Otwiera przestrzeń do analizy tego\, co jawne i co ukry te. Być może właśnie na to wskazuje Kofman w swoim ostatnim eseju „L ekcja anatomii”\, sugerując\, że wyuczone schematy widzenia w sztuce o dciągają nas od tego\, co autentycznie bolesne i zmuszają do skupienia się na tym\, co umowne i łatwiejsze do zniesienia. Pozorne mechanizmy od słaniania mogą w rzeczywistości działać jako nieświadoma strategia u krywania. Przyglądając się osobistej historii Kofman\, powinniśmy zada ć sobie pytanie: na co właściwie patrzymy i kogo tak naprawdę widzimy? \nCałe życie obchodzę\, wydaję na taksówki\, by omijały rue Ordener i rue Labat szerokim łukiem\, a zwłaszcza łączącą je rue Marcadet\, ta jest najgorsza\, czy słyszysz to\, co ja: Mar-cadet\, kosz-mar? to nie przypadek\, Alexandre\, że między te dwie ulice wcisnęła się ta syla ba\, posłuchaj: MAR-cadet\, kosz-MAR! Dlatego omijam od kilkudziesięciu lat rue Ordener i rue Labat\, dopłacam do tych objazdów\, całe życie z a to płacę\, już dość. — Janusz Margański\, Monika Muskała (fragm ent scenariusza)\n\nhttps://nowyteatr.org/pl/kalendarz/kofman-podwojne-wia zanie URL:https://nowyteatr.org/pl/kalendarz/kofman-podwojne-wiazanie END:VEVENT END:VCALENDAR